جایگاه حیوانات در ایران باستان خروس

خروس از جمله مرغان خانگی است که مادینه آنرا ماکیان می گوییم این مرغ در فارسی خروه خوانده شده است خروس در ایران باستان جایگاه ویژه ای دارد وما به کرات در نوشته های نویسندگان واعتقاداتی که هنوز از ایران قدیم چه بعد از اسلام وچه در دوران اسلامی وجود داشته است می توانم به جایگاه خروس ونقش آن در زندگی روزانه ایرانیان پی ببریم خروس همواره پرنده ای مقدس وایزدی معرفی شده است خروس نماینده سروش در گیتی است او سپیده صبح را از دور می بیند وآن را خبرمی دهد به همین سبب معتقدند خروس دشمن دیو خواب بوشاسیا است وبوشاسیا اهریمنی است که نمی گذارد مردم بیدار شوند وبه سوی سپیده ومهر پیش از فراز آمدن خورشید نمازگزارند خروس با دیدن سپیده فرارسیدن روز وبه دنبال آن بالاآمدن خورشید را بانک می دهد دیو بوشاسب بوشاسیا دیو خواب وتنبلی مفرط است خروس در باورهای ایرانی پاسبان شب است ودر سپیده دم صبح با دیو خواب وتنبلی بو شاسیا مبارزه می کند تا مردم را بیدار نگاه دارد برخی دیوها درباورهای ایران باستان دارای جنسیت زن یا مرد بوده اند و احتمالا بوشاسب یک دیو زن است به نظر نگارنده به دلیل فریبندگی و وسوسه آن به دیو زن مشهور شده است وبه دارنده دست های دراز موصوف است هنگامی که خروس در بامداد می خواند او همه کوشش خود را به کار می برد که جهان را در خواب نگه داردسحرگاهان پلک ها را سنگین می کند وبدین سان مردم را از برخاستن ورفتن به سر کار باز می دارد

جایگاه حیوانات در ایران باستان

,